Omdat het Nationale Heldendag is, wil LINDAnieuws weten: wie is jóuw grote held? Voor Sylvana (31) zijn dat de mensen die haar dochtertje opvingen toen ze zelf na een ongeluk zwaargewond op straat lag.
Het ongeluk gebeurde op 3 augustus vorig jaar.
Snel inhalen
Sylvana van Buren fietste met dochter Isabelle (nu 5) achterop door hun woonplaats Amersfoort. Ineens werden ze van achteren aangereden door een auto die nog snel wilde inhalen.
Gebroken nek
We zijn gevallen. Dat is me verteld, want ik kan het me niet herinneren. Sylvana was er ernstig aan toe: ze had haar nek gebroken en een schedelbasisfractuur opgelopen. Ze wisten niet of ik het zou overleven. Ook Isabelle viel op de grond, maar Sylvana had de grote klap al opgevangen. Ze had alleen een schaafwondje.
Achter een bosje
De mensen die tegenover de plek van het ongeluk woonden, grepen meteen in. Ze haalden Isabelle weg, en zetten haar op een bankje in hun tuin. Achter een bosje, zodat ze haar ernstig gewonde moeder niet kon zien. Ze dachten echt: ze moet hier weg, we moeten haar afleiden. Zo knap, zegt Sylvana.
Gekke bekken
De onbekenden trokken gekke bekken naar Isabelle, maakten haar aan het lachen en gaven haar een glaasje water. Ze heeft helemaal geen trauma aan het ongeluk overhouden, terwijl het toch echt heel erg was, zegt Sylvana. Ik vind het heel knap dat die mensen er überhaupt zo over konden nadenken. Want Isabelle voelde zich veilig op dat moment, ondanks wat er net was gebeurd.
Speeluurtje
Ook de ambulancebroeders en agenten deden geweldig werk, vindt Sylvana. De kleuter werd door een ambulance naar het politiebureau gebracht, tot haar opa en oma haar konden komen halen. Daar heeft ze heerlijk zitten spelen, een agent zei dat ze zelf nog nooit zo’n lekker speeluurtje had gehad.
Geruststellende gedachte
Sylvana: Het was zó iets naars en heeft mijn hele leven op zijn kop gezet, maar voor Isabelle was het bijna leuk. Echt een geruststellende gedachte dat dat soort mensen er zijn. Dat ze wat doen, dat het niet aan iedereen voorbijgaat, zo van dat is ‘niet mijn zaak’. Ik ben deze helden eeuwig dankbaar voor wat zij voor haar hebben gedaan.
