Mopperend
Het was een relaxte dag en Natalia was even in een winkeltje, terwijl Jeroen buiten een sigaretje stond te roken. Toen ze anderhalve minuut later buiten kwam, was Jeroen weg. Een beetje mopperend liep ik richting het strand, vertelt Natalia. Ik dacht: je kunt toch gewoon wel even op me wachten?

Familie op het strand
Maar toen ineens zag ze hem in het water en merkte ze de groep Chinezen op het strand op die om hulp schreeuwden. Ik zag Jeroens spullen in het zand liggen, die had-ie zo neergekwakt, en rende ook het water in, met mijn kleren aan. Hij probeerde een jongen uit het water te slepen, een tengere, slungelige Chinees van een jaar of zeventien en kon zelf niet meer staan. De stroming was stevig en de familieleden stonden aan de kant te schreeuwen, want die konden ook niet zwemmen... Ik schreeuwde: ‘Jeroen, wat doe je??’, en hij stak zijn duim op. Toen wist ik dat het oké was.

‘Een ‘on-Chinese’ omhelzing’
Jeroen tilde de drenkeling uit het water. De jongen was bont en blauw, Jeroen had hem in de houdgreep genomen. Toen ze op het strand kwamen, kwam de ontlading. Ze hebben  elkaar ontzettend stevig geknuffeld, Jeroen en di jongen. Het voelde voor hem alsof hij zijn kind uit het water haalde, zei hij later. En die jongen bleef maar knikken en buigen en ‘thank you thank you’ zeggen. Eén voor één kwamen al die familieleden om te bedanken. Het heeft enorme indruk gemaakt op ons allebei.