‘Leek wel een lijk’
Die veelheid brak haar op. Zelfs drie weken vakantie hielpen niet. Op mijn eerste werkdag kwam mijn baas toevallig langs. Hij schrok, vroeg of alles wel goed ging. Niet dus. Jessie brak in tranen uit en haar baas zei dat ze contact moest opnemen met de huisarts. Hij haalde me meteen van het rooster voor de rest van de maand. Daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor, vertelt Jessie. Als ze nu foto’s ziet van zichzelf in die periode schrikt ze. Ik leek wel een lijk. Met make-up was dat echt niet meer weg te werken.

Mensen zijn het zat
Een psycholoog constateerde een burn-out. Het duurde best lang voor ik dat kon accepteren. Het overkomt anderen, niet jou. Mensen uit mijn omgeving waren ook heel verbaasd. Ze zeiden: ‘je bent altijd vrolijk, altijd bezig’. Dat was het ‘m juist. Inmiddels heeft Jessie ontdekt wie haar echte vrienden zijn. Ik had een grote vriendengroep, maar eigenlijk is er nog maar één vriendin over. Mensen zijn het snel zat. Als je je been breekt zit je zes weken in het gips en dat was het. Dat ik zomaar om dingen moest huilen, snapten ze niet. 

Zwanger
Een jaar geleden besloot Jessie officieel uit dienst te treden. Ze had steeds geprobeerd te re-integreren, maar dat lukte niet voldoende. En toen werd ik zwanger en werd ik daar weer ziek van. De ellende stapelde zich op, ik ben er klaar mee. Gelukkig verwachten zij en haar vriend over twee weken een gezonde zoon. Daar ga ik eerst van genieten, daarna zie ik wel verder. Jessie beseft dat het lastig zal worden om een nieuwe baan te vinden met haar verleden. Maar mensen die een burn-out hebben gehad, zijn personen die altijd klaarstaan, hard werken. Vaak denk ik: ik ben juíst de persoon die jullie zoeken.