In de disco
Leonore, mediadocent aan de Hogeschool van Amsterdam, ontmoette haar man Esworth zestien jaar geleden in een Amsterdamse discotheek. Hij is Brits-Caribisch, werkt als vuilnisman in Londen en was toen voor het eerst op reis buiten Engeland. “We hadden elkaar ook ontmoet als hij hard had gestudeerd”, vertelt ze over die avond. “Hoewel: ik heb niks met carrièremannen. Ik val juiste op rauwe, pure types.”

Niet dom
Het was – en is – voor Leonore totaal geen punt dat haar man lager opgeleid is dan zij. “En daardoor vond mijn omgeving het ook prima. Dat hele opleidingsverschil is totaal onbelangrijk. Slim zijn heeft niets te maken met je opleidingsniveau. Mijn man is niet dom. Hij bezit juist wat ik ‘de wijsheid van het leven’ noem. Hoger opgeleiden verzinnen voor alles tientallen scenario’s, hij gaat juist meteen naar de kern.”

Levensgeluk
Voorbeeldje: Leonore had ruzie met een vriendin. “Met alles en iedereen heb ik dat besproken. Het zat me erg dwars. Toen ik het aan hem voorlegde, vroeg hij: ‘Bepaalt zij dan jouw levensgeluk?’ Toen dacht ik: inderdaad, nee. En was het klaar.'”

Lees ook: Saskia Noort: ‘Liefde in tijden van Facebook, het is een uitdaging’

Lange afstand
Hun relatie is ‘anders’ omdat Esworth nog altijd in Londen werkt en woont. Elke drie weken zien ze elkaar een lang weekend, en in de vakanties langer. Hun dochter woont bij Leonore. “Blijkbaar is dat bijzonder, maar voor ons werkt het gewoon.”

Raad en financiën
Natuurlijk is hun verhouding soms anders dan bij andere stellen: “Veel mensen gaan voor raad naar hun partner, dat kan bij mij niet altijd.” Ook financieel zijn de lasten wellicht anders verdeeld dan voor de meeste koppels. “Ik betaal alles voor onze dochter. En de vakanties. Daardoor hoef ik nooit een compromis te sluiten. Ik verlang in dat opzicht ook niks van hem, ik kan prima voor mezelf zorgen.”