Waarom schrok u daarvan?
Dat is ontzettend schadelijk voor de hele familie. Ook de generaties daarna worden er door getroffen. Ik geef les aan notarissen en ik raad hen aan om tegen mensen die hun kind willen onterven te zeggen: “Hoe wilt u herinnerd worden?” Want die mensen zullen voor kinderen en kleinkinderen de geschiedenis in gaan als ‘die verschrikkelijke mensen’.  Toen mijn boek Wie krijgt de gouden armband van moeder? net uit was, kwam er na afloop van mijn lezing een vrouw naar me toe. Haar ouders hadden haar broer onterfd en diezelfde avond had hij zich gesuïcideerd. Zij zei: “We leven nu allemaal met een erom schuldgevoel.” 

Waarom ontstaan er zo vaak conflicten rondom de erfenis?
Als je ouders overlijden, komt er van alles boven. Wat was je plaats in het gezin? Mocht je er zijn? Alles komt terug. De erfenis is eigenlijk een ‘verrekening van de liefde’. Je kijkt naar wat je tijdens je hele leven van je ouders hebt gekregen. Als je naar jouw idee te weinig liefde kreeg, vind je dat je nu recht hebt op die ene gouden armband. Je ziet vaak dat het favoriete kind er het slechts van afkomt, want die heeft al zo veel gehad. Ook zijn er kinderen die niks willen, bang dat er ruzie ontstaat of omdat ze niet geïnteresseerd zijn in ‘die ouwe meuk’. Toch is het slim iets voor hen apart te houden, voor het geval dat ze jaren later ineens toch die klok van opa willen hebben.

Heeft u nog tips voor mensen in een dergelijke situatie?
Schoonfamilie moeten zich er nooit mee bemoeien, want zij kennen de pincode van de familie niet. Ook al ben je al jaren getrouwd, je weet er nooit helemaal het fijne van. Daarnaast is het belangrijk dat broers en zussen elkaar erkenning geven. Heeft iemand lange tijd voor de zieke moeder gezorgd? Dan kun je diegene ietsje meer geven. Een mevrouw vertelde me dat haar zus haar de gouden broche van haar moeder gaf, omdat ze zo goed voor hun moeder had gezorgd. Daar was ze zó gelukkig mee. Een erfenis gaat niet alleen om geld en goederen, je moet elkaar ook iets gunnen.

En dat gebeurt ook vaak genoeg, lijkt me.
Jazeker. Ik ben dan ook niet zo pessimistisch als de notarissen. Want hoe slecht de relatie ook is, mensen verlangen altijd naar liefde, júíst omdat het familie is. Familieleden zijn geen passanten. Daarom kun je er zo door worden gekwetst, of juist heel gelukkig van worden.