Afgestaan
Toen ze tien maanden was, werd Femke afgestaan door haar biologische moeder, die vanwege een postnatale depressie niet voor haar kinderen kon zorgen. Femke had nog af en toe contact met haar, maar eind vorig jaar is haar moeder plotseling overleden.

Shock
“In december vorig jaar kreeg ik een grote shock te verwerken. Ik hoorde van mijn adoptiemoeder dat mijn biologische moeder was overleden. Dat was heel erg schrikken. Hoe het is gebeurd, weten we niet. Ze rookte als een ketter, en zorgde niet echt goed voor zichzelf. Twee weken na haar overlijden is ze door de politie in haar huis gevonden.”

Vader
“Meteen na dat bericht heb ik mijn biologische vader opgebeld. Hij wilde mijn verhaal niet horen. Mijn band met hem was al niet goed, we hadden amper contact. Op dat moment heb ik tegen hem gezegd: ‘Ok, dan besta je nu ook niet meer voor mij’.”

Crematie
“Samen met mijn halfbroer heb ik de crematie gepland. Met veel van mijn andere biologische familieleden heb ik goed contact, dus die waren er allemaal bij. Daar had ik veel steun aan. En ik vond het heel interessant om van iedereen dingen over mijn moeder te weten te komen. Ik herkende ook best veel van mezelf terug in de verhalen. Zij heeft bijvoorbeeld vroeger haar eigen kroeg gehad, ik werk al zolang ik me kan herinneren in de horeca.”

Verdoving
“Na haar dood wilde ik mijn verdriet verdoven. Ik ging drugs proberen, greep naar de alcohol. Ik ging zo vaak stappen als het kon. Dan hoefde ik niet thuis te zijn en erover na te denken. In die tijd werkte ik ook in een nachtcafé, dus vaak lag ik pas om 7 uur ‘s ochtends in bed. Het was niet een heel gezond leven.”

Nuchter
“Het heeft een half jaar geduurd voordat ik alles weer op een rijtje had. Hoe dat precies is gelukt, is lastig te zeggen. Het heeft geholpen dat ik een relatie kreeg met een jongen die heel nuchter was. Hij zei: ‘Accepteer wat er is gebeurd en wees gewoon jezelf’. Ook ben ik gestopt met mijn werk in de nachthoreca.”

Rust
“Nu werk ik nog in een restaurant en als fotograaf bij de Apenheul. Mijn leven is een stuk minder wild. Ik heb de dood van mijn moeder kunnen verwerken. Het was voor haar heel moeilijk dat ze niet voor ons kon zorgen, ik ben blij dat ze nu eindelijk rust heeft.”

Lees ook
Donkere man adopteert 3 blanke jongens: ‘Iedereen verdient familie’