Media-aandacht
De media-aandacht rondom de documentaire was enorm. Regisseur Els van Driel won er meerdere prijzen mee en Niels en Kim schoven zelfs aan bij Humberto Tan in RTL Late Night. Ook daar was Niels, net als in de docu zelf, indrukwekkend openhartig. Hij vertelde onder meer dat soms door zijn hoofd schoot: ‘Waarom heb ík dit nou weer?’

Elke maand een prik
En dat heeft-ie nog steeds wel eens, vertelt hij aan LINDAnieuws. “Vooral nadat ik mijn maandelijkse prik heb gehad, waarmee mijn puberteit wordt afgeremd. Al valt de pijn nu wel mee ten opzichte van eerst.” Niels moet die injectie voorlopig nog krijgen, maar met een beetje mazzel mag hij binnenkort ook beginnen met cross-hormoonmedicatie.

Eerder dan normaal
“Dat gebeurt meestal pas wanneer iemand zestien is”, vertelt moeder Kim, “maar bij Niels is het overduidelijk dat hij zeker weet dat hij een man wil worden.” Daarvoor wordt de jongen elke drie maanden psychisch onderzocht. “De psycholoog denkt dat hij er wel aan toe is, maar Niels moet begin oktober nog bij haar langs. Hopelijk kan hij in het najaar dan beginnen met de nieuwe medicatie.”

Ongeduldig
Op 28 oktober wordt Niels vijftien. Je zou denken dat cross-hormoonmedicatie een mooi verjaardagscadeau is, maar niets is minder waar. “Dan wil ik niet bezig zijn met het ziekenhuis of met behandelingen”, vertelt Niels. Geopereerd mag hij pas worden als-ie achttien is. “Heel eerlijk, geduld heb ik er niet voor.” In RTL Late Night vertelde Niels al last te hebben “van onderaan” en zich daarvoor te schamen. “Niels wil die operatie heel graag en we gaan ervan uit dat dat zo blijft”, zegt Kim, “maar nu zijn we nog niet zover. Eerst de cross-hormoonmedicatie als volgende stap.”

Lees ook: Niels (13) is transgender: ‘Ik denk vooral aan een leuke toekomst’

Praten over zijn gevoelens
In Mensjesrechten trok Niels op met Sterre, een meisje dat als jongen geboren werd. Inmiddels is hun vriendschap een beetje verwaterd. “Eigenlijk kan ik niet goed praten met mensen die hetzelfde hebben als ik”, vertelt Niels. “Ik kan op een of andere manier beter terecht bij een ‘gewoon’ iemand bij wie ik me op mijn gemak voel.”

Lieve boodschap
Ook met zijn vriendjes in de buurt praat hij niet echt over zijn genderdysforie. “Dat blijft bij voetballen en spelen.” Maar hij kreeg wel een mooie reactie van een buurman, die pas na de documentaire bij hen in de straat kwam wonen. “Hij schreef een mooi stukje op Facebook, waarin hij zei dat hij trots was op me. Ik wist niet eens dat hij het wist.”

Voorbeeld
Negatieve reacties zijn er ook wel eens, maar daar trekt Niels zich niks van aan. “Ik bekijk dat soort dingen niet”, stelt hij. “En face-to-face hoor ik nooit iets ergs.” Maar gelukkig overheerst het positieve commentaar. “We hadden nooit gedacht dat de docu zó goed ontvangen zou worden”, verklaart Kim. “Het is fantastisch dat Niels een voorbeeld kan zijn voor kinderen met dezelfde gevoelens.”

Lees ook: Bijzonder: Ierse broers blijken allebei transgender

Een normaal gezin
Met regisseur Els is de familie nog regelmatig in contact. “Maar we willen nu niet meer te veel met de documentaire bezig zijn. We zijn heel blij ermee, maar het is tijd om door te gaan. We willen nu gewoon een gezin zijn”, besluit Kim.