Altijd twijfelen 
Op de basisschool werd Graafland buitengesloten, uitgescholden en genegeerd. “Niemand wilde naast me zitten, bij gym werd ik altijd als laatste gekozen.” Dat resulteerde voor Graafland in een diepgewortelde onzekerheid. “Ik twijfelde aan alles. Wat deed ik verkeerd? Waarom was ik altijd het mikpunt van hoon en getreiter? Wat had ik anders moeten doen?”

‘Sorry’
Twee jaar geleden werd ze via Facebook benaderd door een oude klasgenoot. Hij was één van de aanstichters geweest van het jarenlange pesten. “Hij schreef me dat hij met het verleden in zijn maag zat en graag zijn excuses wilde aanbieden.” Graafland, tegenwoordig werkzaam in de psychiatrie, was blij met zijn verontschuldigingen. “Hij zag in dat hij fout bezig is geweest. Het lag dus niet aan mij. Ik was dus toch geen stom kind”, maakte ze uit zijn woorden op.

Eindelijk erkenning
Het vele pesten heeft de nodige littekens bij haar achtergelaten, maar dat de jongen in kwestie de moeite had genomen haar op te zoeken, deed haar veel. “Ik heb hem bedankt en vergeven. Daarmee is het leed niet ongedaan, maar het is fijn dat iemand erkent wat een pijn hij me heeft berokkend. Er is ook moed voor nodig om mij te benaderen en het is eveneens dapper om de excuses te aanvaarden.”

Lees ook: Marlijn Weerdenburg deelt post over pesten: ‘Ze noemden me Miss Piggy’

Veel pijn
De moeilijke periode en de nasleep heeft Graafland nog niet afgesloten, daar is een keer sorry zeggen niet voldoende voor. “Ik zoek de andere pestkoppen van destijds niet op, dat doet me teveel pijn. Maar dat deze jongen het eindelijk begreep, is het allerbelangrijkst. Het maakt niet alles goed, maar het is het enige wat hij nu zoveel jaar later kan doen. En daar ben ik hem dankbaar voor.”