Wendy van Poorten schrijft over wat haar opvalt in het nieuws. In deze column heeft ze het over de Victoria’s Secret Fashion Show die vandaag plaatsvond in Shanghai.
Ieder jaar beland ik rond eind november weer in een kleine existentiële crisis. Want: ik ben geen Victoria’s Secret-model.
Lees ook
Nog minder vleugels op de catwalk: ook Gigi Hadid haakt af voor Victoria’s Secret-show
Instagram wordt vandaag overláden met foto’s van topmodellen in roze satijnen badjassen, topmodellen in minuscule kanten stringetjes, en topmodellen met vleugels op hun rug. Het is namelijk weer tijd voor de jaarlijkse Victoria’s Secret-show. En: voor de daarmee gepaard gaande collectieve deuk in het zelfvertrouwen van vele vrouwen.
Je kunt namelijk nog zo’n leuk mens zijn, volgens lingeriemerk Victoria’s Secret zijn de aller-, állerleukste mensen toch wel de vrouwen die ieder jaar zorgvuldig geselecteerd worden om mee te lopen in hun openbare ondergoedfestijn. Knappe, lange, slanke vrouwen (sinds een paar jaar eindelijk ook wat diverser qua afkomst), die – getuige hun social media – ook nog eens hartstikke grappig en gezellig zijn. En ervoor betaald krijgen om er zo uit te zien:
Of zo (dit zijn de foto’s van de show van dit jaar):
Natuurlijk moet je jezelf daar niet fysiek mee gaan vergelijken: dat is een wedstrijd die je niet wint. Maar ik doe het toch, ik kan het niet helpen. Wat als ik nou eens iets vaker naar de sportschool zou gaan? Wat nou als ik eens wat minder M&M’s zou eten? Ik wéét dat ik nooit 1.78 meter zal worden of 51 kilo zal wegen. Maar verdomme: hoezó eigenlijk niet?
Volgens mij kan het ze bij Victoria’s Secret geen reet schelen dat het voor veel vrouwen misschien prettig zou zijn als er een wat diverser spectrum aan lichamen voorbij zou komen. De show is ieder jaar weer een heeeeele lange reclame voor totaal onpraktische niemendalletjes, waar je blijkbaar alleen mee wegkomt als je eruitziet zoals hun modellen. Het aspiratieniveau ligt hoog – zó hoog dat het deprimerend is.
Lees ook
Waarom we allemaal een voorbeeld zouden moeten nemen aan Erica Terpstra
Flikker toch op met je vleugels Victoria’s Secret. Waarom zouden jullie mogen bepalen wat perfectie is? En hoezó laat ik me hier eigenlijk ieder jaar weer door op de kast jagen? Ik hóéf geen benen van twee meter, en die lingeriesetjes mogen jullie ook lekker zelf houden. (Waar láát je die vleugels?) Bovendien: iedereen met cup D of groter weet dat je geen bh van Victoria’s Secret moet kopen als je je borsten een beetje op hun plek wilt houden.
Het enige waar ik wél inspiratie voor zoek bij de Angels is hun ongekende (en: aanstekelijke) zelfverzekerdheid. Ik zou graag net zo stralend als zij in mijn vleeskleurige bh en niet-matchende onderbroek door de gang heen paraderen – alsof het mijn persoonlijke catwalk is. Misschien dat ik me vanavond bevallig tegen de deurpost van de slaapkamer positioneer, en ongegeneerd zo’n blaaskusje richting mijn vriend werp, of een hartje met mijn handen maak.
En dan maar hopen dat hij denkt: die Wendy hè? Die vind ik veel leuker dan zo’n Victoria’s Secret-model. Zélfs met dat randje over d’r onderbroek.
Wendy van Poorten (1983) is freelance journalist en eindredacteur. Voor LINDAnieuws schrijft ze elke week een column over nieuws waar ze graag nog even iets over wil zeggen. Ze kan niet uitsluiten dat ze volgende week toch stiekem op tv naar de Victoria’s Secret Fashion Show kijkt.
