Pech
‘Pechmannen’ worden de nieuwe daklozen ook wel genoemd. Precieze cijfers over deze mensen zijn er niet, maar het gaat naar schatting om een grote groep. Het aantal geregistreerde daklozen steeg tijdens de crisisjaren 2009-2015 met bijna 75 procent, tot 31.000, en daalde pas vorig jaar licht. Ongeveer 60 procent van de daklozen heeft een zorgprofiel, schat Rina Beers van de brancheorganisatie Federatie Opvang. Maar opvallend is dat de overige 40 procent door ‘pech’ op straat is beland, legt Rina uit in de krant.

Weinig hulp
Het zit de pechmannen niet mee, want ze komen vrijwel nooit in aanmerking voor hulp. Ze krijgen vaak te horen dat ze hun problemen zelf op moeten lossen. Ook bij de daklozenopvang staan ze vaak voor een dichte deur, vanwege bezuinigingen op de psychiatrische zorg en andere opvangplekken. Ook het feit dat er minder sociale huurwoningen beschikbaar zijn, helpt niet mee.

‘Geen mafkees’
Frank Diehl (36) is zo’n nieuwe dakloze. Na zijn scheiding ontstond een kettingreactie aan problemen. Vanaf mei vorig jaar sliep hij in een tentje in het bos. De boswachter en de politieagenten die hem daar aantroffen, wisten niet goed wat ze met hem aan moesten: “Ze zagen niet een of andere mafkees, maar gewoon iemand die een boek zat te lezen, iemand met een coherent verhaal. We voerden een gesprek en ze gingen weer.” Inmiddels heeft Frank gelukkig woonruimte kunnen vinden in een oude brandweerkazerne.

Lees het verhaal van Frank en andere pechmannen in het NRC Handelsblad.