Online daten: zowel een vloek als een zegen. Toen ik de vader van mijn kind uitzocht, bestond zoiets als Tinder nog helemaal niet. Sterker nog, de mobiele telefoon bestond niet.
Je was al fancy met een antwoordapparaat en echt poepchic was een autotelefoon.
In plaats van swipen, stond je gewoon in de kroeg. Een dappere dodo vroeg of je wat wilde drinken, een wat meer behoudend iemand deed dat via de barkeeper: “Je krijgt een drankje aangeboden van die meneer”, wijzend naar de gulle gever. Als je het aannam, hief je even discreet het glas en dat was het groene licht om naar je toe te komen.
















