Nina heeft een zoontje gekregen, samen met homostel Rick en René. Dit is haar allerlaatste column.
Allerliefste zoon van me. Je bent inmiddels drie maanden oud, en jouw vaders en ik kunnen niet gelukkiger zijn dan nu met jou. Het is een reis geweest om jou te krijgen. Ik wilde zo graag mama worden, maar dat lukte niet op de ‘normale’ manier omdat ik maar geen leuke papa kon vinden. En je vaders wilden zo graag papa worden, maar hadden dan juist weer een vrouw nodig om dat te kunnen verwezenlijken. Toen wij elkaar ontmoetten wisten we vrijwel meteen, zoals liefde op het eerste gezicht, dat wij een gezinnetje wilden worden. Daarna volgden er duizend afspraken, vragen van onze omgeving, veel lol, soms een enkele ruzie, veel gesprekken en veel potjes en spuitjes vol met zaadjes totdat jij in mijn buik zat. Toen volgden er dagen van ziek zijn, emotionele achtbanen, verliefdheden, tranen, ziekenhuisbezoeken, blijdschap en trots. En toen was jij daar ineens. En telt er niets meer, behalve jij.
We gaan het leven nu verder leven met jou in ons midden. En ik kan me bijna niet meer herinneren hoe het was toen jij nog alleen maar een wens was van ons. Om me daaraan te helpen herinneren lees ik de woorden terug die jouw papa’s en ik hebben geschreven in brieven naar elkaar en naar jou, toen we besloten een gezin te willen worden. Een dik jaar geleden schreven we dit:


















