Colamonden van veertien hebben al rare ideeën over meiden en over seks, nu werd het ook nog eens bevestigd. Nergens in deze film ging het over lief zijn voor elkaar of een beetje frummelen omdat dat lekker is.

Soms ging er een zucht door de jongensrij. Dat was als de camera inzoomde op alweer zo’n verrukkelijke berg warm vrouwenvlees. Het meest waardeerde ik de opgestuwde tieten. Tussen de meeste tieten zat een telefoon geklemd. En als die overging, ja, u raadt het al… dan trilde het vlees. Het moet voor een man schier onmogelijk zijn om zo’n voorgevel te passeren zonder erin te willen grijpen of bijten. Ik moest ineens denken aan de ex van Vanessa. Die man van de platenwinkel, hoe heet ie ook al weer. Van hem werd gezegd – ja, het is wat jaren terug, toen het huwelijk nog bestond en Vanessa nog pront was – dat hij elke dag vóór hij naar kantoor ging, zijn hoofd even tussen die twee kanonnen plantte en zijn gezicht losschudde.

Was ik een man, dan zou ik dat de HELE DAG doen.

Terug naar mijn marktonderzoek.

Gisteren plaatste ik opnieuw de vinger aan de pols. Ik zag Verliefd op Ibiza. Wie er in de zaal zaten wist ik niet, want ik kwam te laat en kroop in het donker op handen en knieën naar mijn stoel. Meisjes, veel meisjes, meende ik aan de veelheid aan gilletjes en kreetjes te horen. Als snel liet ik me meevoeren door het verhaal, ik kon mijn rol als marktonderzoeker in mijn handtas stoppen, want in dat hele Verliefd op Ibiza zat geen seks. Ja, er werd gezoend en veel gefrummeld en dan viel de halve zaal in katzwijm. ‘Ohhhhhhhh!’ riep de meidenzaal in koor toen de knappe Jan Kooijman zijn aanstaande Kim Feenstra in de steek liet en koos voor een ECHT MEISJE.

Ja, daar hielden wij in het provinciestadje wel van.

We hielden ook zeer van Jim Bakkum, die zich met huid en haar uitleverde aan een vrouw die zijn oma had kunnen zijn. Maar het was echte liefde, dat zagen wij zo. En dan die vader van 55 die er nog best goed uitzag voor zijn leeftijd en zenuwachtig voor de spiegel zijn buik stond in te houden. Kon het er nog mee door? Hij draaide naar links en hij draaide naar rechts en bekeek kritisch het resultaat. Een deinend muziekje op de achtergrond. Net toen we allemaal dachten: het kán nog, zei mijn buurvrouw met luide stem in plat West-Fries: ‘Oe! Waat hettie een raore onderbroek an!’

De meidenzaal lachte en lachte en lachte.

Ik reed glimlachend over de polderwegen naar huis. Zolang we met z’n allen heel hard konden lachen om een witte ouderwetse onderbroek zou het wel goed zitten met de seksualisering van de jeugd.

LEES MEER COLUMNS VAN MARLEEN

Volg Marleen op Twitter.

Onze Marleen Janssen promoot het vallei-orgasme. Schrijf je in voor een cursus.

Ze heeft ook een prachtig boek geschreven: De Moedermonologen.