Nee, waar ik over struikelde was Sylvies mond.

Sylvies mond stond open. Het bekje wees licht ophoog alsof ze bezig was een reusachtige, onzichtbare kerstman te… uh… nou ja, ze zong hem niet toe.

Alles op deze foto wees naar sekspoes.

De foto vertelde: vrouwen van Nederland, harig of kaal, mager of bollend, met schubben, vinnen of geheel bedekt met cellulitis, kóóp dit pakje en uw man zal u bespringen.

Ik voelde woede als lava borrelen in mijn buik. Wat een ónzin nou toch weer.

Een sekspakje werkt niet. Ja, één avondje. Daarna belandt het in de onderste la van de commode. Tussen andere seks-opkrik-dingetjes.

Het is tragisch maar waar: hersenonderzoekers hebben aangetoond dat mannen uitgekeken raken op hun vrouw.

Dat ligt niet aan de vrouw.

Maar aan de man z’n hersenen.

Wetenschappers deden tests met schapen. Mannen lijken namelijk precies op rammen. En vrouwen zijn net ooien.

De rammen mochten zoveel seksen als ze wilden. Eerst mochten ze hun eigen ooitje bespringen. Na drie keer hadden ze het wel gezien. Daarna mochten de rammen spelen met steeds andere wijfjes. Toen was het bal. De rammen waren niet te stuiten. Ze paarden zichzelf drie slagen in de rondte: ze konden er geen genoeg van krijgen (zie hier het interessante filmpje met uitleg van hersenwetenschapper Gary Wilson).

Het is ontluisterend nieuws.

Rammen en mensen-mannen: het is allemaal één pot nat. Zoals we verslaafd raken aan repen chocola, zo willen de hersenen ook steeds nieuwe erotische prikkels. Het is een van de redenen waarom de mens vreemdgaat. Waarom porno zo aanlokkelijk is. En waarom de jeu in de echtelijke sponde op een dag lijkt verdwenen.

Maar wat heb je aan die wetenschap?

Het was nog steeds half december. Ik staarde bij de tramhalte naar Sylvies misleidende uitmonstering.

Ook in dat glamourhuwelijk hing de seks waarschijnlijk allang aan de wilgen.

Daar hielp geen lievemoederen aan.

En geen kerstmannenpakje.

En zelfs geen open mondje.

Twee weken later was De Scheiding wereldnieuws.

En gisteren werd bekend dat het stel het opnieuw met elkaar wil gaan proberen.

Mooi nieuws. Ik ben een voorstander van tweede kansen.

Ineens begreep ik het. Sylvie misleidde geen vrouwen met haar poezenpak, maar haar eigen man. De ram in Raf meende te maken te hebben met een vers ooitje.

Wat zat de natuur toch fabuleus in elkaar.

En wat was Sylvie slim.

Of zag ik dat nou weer verkeerd?

Misschien was het hele gebeuren gewoon een knap in scène gezette soap uit de koker van Hunkemöller om meer beha’s te verkopen.

LEES MEER COLUMNS VAN MARLEEN

Volg Marleen op Twitter.

Onze Marleen Janssen promoot het vallei-orgasme. Schrijf je in voor een cursus.

Ze heeft ook een prachtig boek geschreven: De Moedermonologen.