Lees ook
Uitgelekte lijst laat zien hoe China Oeigoeren selecteert voor kampen

Amnesty International

Akad spreekt van hartverscheurende verhalen. Dit is volgens hem pas “het topje van de ijsberg van al het lijden dat Oeigoerse families die van hun kinderen gescheiden zijn moeten doorstaan”. Amnesty wil dat de Chinese autoriteiten een einde maken aan hun harteloze beleid in Xinjiang. “Zij moeten ervoor zorgen dat deze families zo snel mogelijk herenigd kunnen worden, zonder de angst dat ze naar een kamp worden gestuurd.”

De organisatie interviewde zes Oeigoerse families die in Nederland, Australië, Canada, Italië en Turkije wonen. Ze verlieten China voor 2017, toen de autoriteiten de onderdrukking van Oeigoeren en andere moslims intensiveerden.

Moeder

De Oeigoerse Rizwangul werkte als verkoopster in Dubai in 2014 en keerde jaarlijks terug naar Xinjiang om haar zoon te bezoeken. Maar in 2017 kreeg ze te horen dat het niet meer veilig was. Sindsdien heeft ze geen contact meer met haar zoon, zus of vrienden. Rizwangul woont inmiddels in Nederland.

“Het is zo moeilijk voor anderen om te begrijpen wat ik voel”, zegt Rizwangul. “Het enige dat mij op de been houdt, is dat ik wil weten dat hij leeft, dat het goed met hem gaat. Als ik nu met hem kon praten, zou ik zeggen: vergeef me. Ik heb je op deze wereld gezet, maar ik kon niet voor je zorgen. Ik kon geen moeder voor je zijn.”

Lees ook
Haar van Chinese gevangenen mogelijk gebruikt in hairextensions