Kantoorbabbeltje
Ze schetste het gesprek dat ze op een normale maandagochtend met haar medewerker had in een krachtig verwoorde brief. Daarin schrijft ze dat haar collega opmerkte dat ze nogal veel op Facebook had gepost rondom de verkrachtingszaak. En dat klopt, want de hele zaak maakte haar ‘boos; bozer dan normaal’.

Lees ook: Vader verkrachter vraagt strafvermindering voor ‘twintig minuten actie’

‘Iets verantwoordelijker’
Haar collega draagt vervolgens voorzichtig aan dat ‘mensen zeggen dat het honderd procent zijn schuld is en nul procent de hare’. Als de vrouw stelt het daarmee eens te zijn, zegt de man: ‘Maar ben je het er niet ook mee eens dat dit hele voorval vermeden had kunnen worden als het slachtoffer iets verantwoordelijker was geweest?’

Eigen schuld?
In die uitspraak schuilt precies de misvatting rondom het onderwerp verkrachting dat dit soort milde straffen mogelijk maakt – namelijk dat de schuld voor minstens een deel bij het slachtoffer ligt. In de rest van haar brief legt de schrijfster haarfijn uit waarom dat níét zo is. ‘Als ik verkracht word terwijl ik dit kledingstuk draag, hoe schuldig ben ik dan?’ vraagt ze zich hardop af. De hele brief, die inmiddels 36.000 likes heeft ontvangen, lees je hieronder:

Lees ook: Rechter: ‘Orale sex geen verkrachting als slachtoffer dronken is’