Zeep in de mond
Kind & Gezin, de Vlaamse equivalent van Jeugdzorg, heeft de vergunning van opvang Cococinelle ingetrokken “op basis van ernstige indicaties dat de veiligheid en het welzijn van de kinderen in het gedrang zijn”. Tussen 2011 en 2016 zouden er verschillende incidenten hebben plaatsgevonden. Zo kregen kinderen zeep in hun mond gestopt, werden ze vastgebonden in bed en werd hun mond dichtgeplakt met tape.

Vergunning ingetrokken
De uitbater van Cococinelle werd hiervoor eerder opgepakt, maar vrijgelaten onder voorwaarden. Ze moet eind september voor de rechter verschijnen. Toen Kind & Gezin te horen kreeg dat er een gerechtelijk onderzoek liep tegen het kinderhotel, vroeg de organisatie inzage in het dossier. Daarop volgde de beslissing om de vergunning in te trekken.

Bezwaar gemaakt
De verdachte vrouw heeft bezwaar ingediend tegen dat besluit. Zij en haar advocaat vinden het niet terecht dat de overheid bijna een jaar later maatregelen pas neemt. “De onderzoeksrechter heeft geen redenen gezien om mijn cliënte een verbod op te leggen om het kinderhotel verder open te houden. Er zijn ook strikte voorwaarden opgelegd. Die zijn altijd opgevolgd. Er is zelfs nog een controle geweest van Kind en Gezin. Toen was alles in orde”, legt de advocaat uit aan Het Laatste Nieuws.

Ouders achter uitbater
Sommige ouders van de 27 kinderen op de opvang zijn ‘verbolgen’ over de sluiting en de late actie van Kind & Gezin, schrijf Focus WTV. Ze vinden dat als er al een probleem was, het veel eerder opgelost had moeten worden. Een van de ouders schreef op Facebook een reactie aan de instantie: ‘Onze zoon werd perfect opgevangen, veilig vervoerd naar school, kreeg huiswerkbegeleiding, op vaste tijdstippen zijn maaltijden, speelde samen met zijn vrienden in zijn leeftijdsgroep en dit alles in een goede huiselijke omgeving.’

‘Folterpraktijken’
Hij trekt de zogenaamde folterpraktijken in twijfel: ‘Hoe de speelsheid van haar educatieve oplossingen, door jullie werd omschreven als folterpraktijken wil ik toch wel even weerleggen. Ooit had mijn zoon een kindje in de arm gebeten, en de sanctie was om zijn tandjes in een stukje zeep te zetten. Die sanctie werd me zelf telefonisch vooraf meegedeeld. Als ouder zeg ik groot gelijk: hij zal er niet van dood gaan en enkel uit leren.’