Staande ovatie
Zaterdag 6 juli stond ze, na vier maanden afwezigheid wegens een heupoperatie, nog op het podium in een uitverkochte North Sea Jazz Club in Amsterdam, waarna ze een minutenlange staande ovatie kreeg.

Helaas niet meer gelukt
Op 1 september aanstaande, zou ze, als eerste jazz-zangeres ooit, een concert geven in poptempel Paradiso in Amsterdam. En een week later stond er een optreden gepland in haar geboortestad Rotterdam bij theater Lantaren Venster.

In november 2011 stond Rita op de cover van LINDA. en ze vertelde over haar glansrijke carrière:

Rita Reys (1924), grande dame van de jazz
“Er is geen titel die ik niet heb. Europe’s First lady of jazz, ridder in de orde van oranje­nassau, erebur­ ger van new orleans. Ik heb een kast vol gouden platen en zes edisons, waaronder de oeuvre Award. Alles waarvoor je hard hebt gewerkt en wat wordt beloond, is een eer.

Ik heb een natuurlijke uitstraling, dat zal wel deel van het succes zijn. En ik houd van mijn vak. Aan prikkies of facelifts heb ik nooit gedaan. Ik zit wel elke dag op de hometrainer, en daarna druk ik me dertig keer op. Ik praat hard, mijn stem is altijd in beweging. Tegenwoordig hebben ze allemaal een poliep op hun stemban­den, nou, ik treed al zeventig jaar op en moet de eerste nog krijgen.

Een beetje bang ben ik eigenlijk nog steeds wel, voordat ik het podium op stap. Je wilt geen lauw applausje, je wilt dat ze joelend op de stoelen gaan staan.

Rita Reys zoekt een man, schreef een krant eens, voordat ik een prachtig concert in Carré gaf. Ik kreeg met­ een tien huwelijksaanzoeken. maar: ik zoek geen vent, ik moet ’m niet. Ik vind het enig om een beetje te zwaaien en kijken, een flirt ben ik altijd geweest. Pim vond dat prachtig. die wist: ze is wél van mij.

Het echte knappe wat ik in mijn stem had, is er af. Daarvoor is wat brutalers in de plaats gekomen. Soms hoor ik iets van vroeger terug en zeg: goeie­ dag, moet je nou eens horen wat ik hier doe!”