Op een nacht wordt Arianne Grootendorst (foto) wakker omdat er een man bovenop haar zit. Twintig jaar later schrijft ze een aangrijpend boek over de verkrachting en alles wat daarop volgde.
“Dankzij het boek durfde ik het deze zomer voor het eerst aan om ’s nachts een raam op een kier te zetten,” vertelt Arianne (53) aan LINDAnieuws.
Lees ook
Vrouw gaat viral met brief aan collega over verkrachtingszaak
Over de rand
In haar boek Over de rand schrijft Arianne, toen 29 jaar oud, over een kille nacht in februari, twintig jaar geleden. Ze wordt in haar eigen huis, in haar eigen bed, opeens wakker. Op haar zit een reusachtige man, die haar keel dichtknijpt en ze hapt naar adem.
Doodsangst
“Er was geen ontsnappen aan,” vertelt de basisschooljuffrouw. De onbekende en vermomde man verkracht haar. Ze is bang dat hij haar daarna niet zal laten leven. Arianne: “Ik was doodsbang voor het moment dat hij klaar zou komen. Want zolang de verkrachting door zou gaan, had ik nog kansen.” De man probeert haar inderdaad te doden. Een wurgpoging mislukt, en hij steekt haar met een mes. “Hij raakte een zenuw en het bloed spoot twee meter verder tegen de muur. Hij schrok er zelf van.” Uiteindelijk vlucht de man.
Onderduiken
Telefoneren lukt haar in eerste instantie niet en Arianne laat zich via een touw aan haar balkon naar haar benedenburen zakken. “Een hachelijke operatie maar het heeft mijn leven gered. Ik heb ontzettend veel pech én geluk gehad.” Nadat ze is ontslagen uit het ziekenhuis, duikt ze onder. De politie heeft geen idee wie of waar haar dader is. “Een hele angstige periode.” Uiteindelijk loopt de man tegen de lamp als hij opnieuw een slachtoffer benadert.
Lees ook
Seksuologe: ‘Verkrachting gebeurt meestal door een bekende’
Ontmoeting
Anderhalf jaar na de verkrachting ontmoet ze haar dader, op eigen initiatief. “Ik zat alleen met hem in een ruimte. Onze knieën tegen elkaar. Dat was een heftige, maar ook een goede zet. Ik moest van die man uit mijn hoofd af, die scheve machtsverhouding. Toen ik hem daar zag zitten wist ik: jij doet mij niets meer. Ik ben daar met een grote glimlach weggegaan.”
Therapeutisch schrijven
In Over de rand schrijft Arianne gedetailleerd over de opsporing, de gebeurtenissen in de rechtszaal en de moeizame verwerking van het misdrijf. Haar persoonlijke verhaal wordt afgewisseld met passages uit het politiedossier en verhoren door rechercheurs. “Ik wilde alles weten,” vertelt ze. “Ik weigerde bang te zijn.” Het schrijven werkte therapeutisch. “Op deze manier kon ik de gebeurtenis toelaten tot mijn normale leven. Ik kon passages aan vrienden laten lezen en merkte dat het nu niet alleen maar mijn verhaal was. Ik kon het beter delen en voelde me minder eenzaam.”
