Iedereen werkte voor niks mee aan de film. Waarom besloot jij ‘ja’ te zeggen?
Het leek me super leuk. Het project liep al een tijdje op het moment dat ik ervoor gevraagd werd. Toevallig kende ik Ward en Jip (Van den Dool, red.) nog van de Toneelschool. Ik heb Jip gebeld om een beetje te checken. Ik dacht toch een beetje: het is no-budget en ik ken die makers niet. Ze bleken heel leuk én het verhaal is tof. Ook had ik wel weer zin om op een set te staan, dat had ik al een tijdje niet gedaan. 

Hoe was het op de set?
Er hing een toffe spirit. Iedereen wilde graag een mooie film maken. Er was geen geld, maar toch lukte het om alles te fixen. Dingen werden met een heel positieve vibe geregeld. Joris (regie), Elisabeth (scenario) en Icara (productie) zijn echt heel blije mensen. Er hangt ook een andere energie dan in een grote productie, zoals ‘Ja, ik wil’ met meer ruimte om te improviseren. Hierdoor had ik niet het gevoel: pff, sta ik weer een hele dag voor niks te werken.

Uiteindelijk moet deze korte film een lange speelfilm worden, toch?
Ja, de scène met de koe maakt onderdeel uit van een langer verhaal. Het lukte Joris, Elisabeth en Icara alleen niet om dat helemaal no-budget te maken. Daarom kozen ze eerst voor een korte versie, van ongeveer tien minuten. Vanavond is de première in Tuschinski en we hopen dat mensen zó enthousiast zijn, dat ze geld willen doneren. Dan kan hij ingestuurd worden naar festivals. Als dat een succes is, kunnen we de speelfilm hopelijk maken.

Credits: regie: Joris Noordenbos, scenario en productie: Elisabeth Lodeizen, productie: Icara Kraidy