Het is een belangrijke dag, 11 september, in de Spaanse geschiedenis. Het is de dag dat de Catalanen in 1714 hun laatste bolwerk, Barcelona, aan de Spanjaarden verloren. Niet echt reden tot feest zou je denken, een fikse nederlaag driehonderd jaar geleden. Maar het werd uitgeroepen tot officiële feestdag en aangegrepen om de Catalaanse krachten te bundelen en hun nationalisme te laten gelden.

Tot vervelens toe
Nu de onafhankelijkheidsstrijd van Schotland weer actueel is (18 september gaan de Schotten stemmen of ze bij Groot-Brittannië willen blijven) gaat er hier letterlijk geen dag voorbij dat de onafhankelijkheid van Catalonië ook weer heftig ter discussie staat. De meningen zijn verdeeld en de argumenten vóór en tegen, worden tot vervelens toe herhaald. Ook hier staat, in november, een referendum in de planning. Tot die tijd zal dit onderwerp waarschijnlijk dagelijks de media halen. Ik wilde deze feestdag dus ook stilletjes aan mij voorbij laten gaan en er niet teveel aandacht aan besteden…

Steun uit onverwachte hoek
Terwijl ik me een weg baan tussen de Catalaanse vlaggen, geschminkte kinderen en merchandise-standjes, valt mijn oog op een wel heel bijzondere vlag. Wappert daar nou een Vlaamse leeuw? Jawel, tussen het rood-gele geweld van deze Catalaanse markt, staat een Belg.
Zijn stand is versierd met mooie Vlaamse nationalistische termen en er staat een flink assortiment Vlaamse vlaggen voor de verkoop. Hoewel ik betwijfel of de Catalanen op de markt het Nederlands, eh…pardon, Vlaams begrijpen, staat hier een eenzame Vlaming zijn steun te betuigen.

‘We weten hoe het voelt’
Helaas is er weinig animo voor deze vreemde eend in de bijt. En terwijl ik me sta te verwonderen over dit eenzame statement, fietst er een Belg voorbij die pardoes op de rem stapt. Verbaasd vraagt hij de man wat hij hier in godsnaam staat te doen. Maar allez, we willen de Independencia kracht bij zetten! Wij begrijpen de Schotten en Catalanen heel goed, we weten hoe het voelt! legt de Vlaamse onafhankelijkheidsstrijder uit.

Het is een nobel streven van deze verdwaalde actievoerder. Maar misschien moet hij de volgende keer wel even zijn materiaal aanpassen op de taal van de lokale bevolking? Ach, hij heeft in ieder geval bij mij de Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd op de kaart gezet. Als de Schotten en de Catalanen het kunnen, wat houdt onze zuiderburen dan nog tegen?