De rillingen
In een lange stoet met spandoeken van school tot ‘een clubje’ horen: het is iets waar Nienke de rillingen van krijgt. Ik besteed mijn tijd liever aan andere leuke dingen met mijn kinderen.

Ah, toe?
Mijn kinderen willen dit alleen maar omdat de druk zo groot is. Niet omdat ze nou perse vijf kilometer door een woonwijk willen sjokken. Als ik het ze uitleg begrijpen ze het ook wel. Ze vinden het wel jammer, maar dan zeg ik ze dat wij weer andere leuke dingen doen.

Commotie
De Trouw-journaliste schreef een column over de kwestie, en maakte binnen de kortste keren heel wat los op sociale media. Ik had echt niet verwacht dat het zoveel emotie los zou maken. En ook hier komt de sociale druk weer terug, je mag niet eens eerlijk je mening geven. Ik ben nu ineens de egoïstische onmoeder. Alle opvoedingsdeskundigen zeggen dat je grenzen moet stellen, dan doe je het een keer en dan ben je de paria.

Woedende reacties
Nienke verbaast zich over de commotie rondom het onderwerp. Ik denk dat mijn stuk, dat ik overigens wel provocatief heb opgeschreven, een gevoelige snaar heeft geraakt. Ik krijg veel steunbetuigingen van moeders die het totaal met me eens zijn, maar ik krijg ook veel woedende reacties op sociale media voor mijn kiezen.

Gelukzalige snoetjes
De prominente Twitteraars laten geen spaan van me heel, vervolgt ze. Hoe kun je je kinderen dit ontnemen? Je mist toch de beloning van de gelukzalige snoetjes als de kinderen over de finish komen?, zijn vragen die gesteld worden. Sylvia Witteman en Claudia de Breij hebben me tot aan mijn enkels afgezaagd. Het wordt op Twitter ook wel vergeleken met de Zwarte Pieten-discussie, let’s get real mensen.

Iedereen z’n eigen ding
De journalist is naar eigen zeggen nou ook weer geen anti-avondvierdaagse fanaat. Ik wil gewoon mijn mening delen over dit onderwerp. Mensen die van de vierdaagse houden moeten dit zeker blijven doen. Ik ga liever met mijn gezin de natuur in.