Jij bent onlangs zelf slachtoffer geworden van zinloos geweld, verandert zo’n gebeurtenis je manier van denken over slachtoffers wanneer je zelf schrijft?
Ja, heel erg, ik baalde eerlijk gezegd, al klinkt dat een beetje raar, dat dit gebeurde nadat ik al klaar was met dit boek, want toen ik dit zelf had ervaren, zag ik dit toch wel in een ander perspectief en er zijn ook allerlei gekke details die je niet kan verzinnen.

Kun je een voorbeeld geven?
Toen ik vervolgens de bocht omreed, zag ik dat ik helemaal nat was. Ik had in m’n broek geplast van angst. Ik vond het zo heftig, dat was natuurlijk een prachtig detail geweest voor in Grijs gebied.

Waarom spreekt het genre thrillers jou zo aan?
Ik vind het nurture-nature vraagstuk heel erg interessant. Ieder mens is in staat om iets verschrikkelijks te doen, ik denk dat wij dat allemaal zijn, maar op welk moment gaat het mis, wat is er voor nodig om jou tot een hele heftige daad te brengen, en dat is bij ieder mens verschillend en om dat te onderzoeken, dat vind ik heel erg leuk.

Geloof je erin dat mensen echt intrinsiek slecht geboren kunnen worden?
Nee, daar geloof ik niet in, ik vind slecht ook een vaag begrip, maar ik denk wel dat de ene mens sneller getriggerd zal worden om iets slechts te doen dan een ander mens, en dat is natuurlijk een combinatie van karakter, maar ook van hoe je bent opgevoed, wat je normen en waarden zijn en je omstandigheden, en daarin zal de ene persoon, nou ja, iets slechts is iets extreem egoïstisch en egocentrisch waarbij je niet meer rekening meer houdt met de belangen en gevoelens van andere mensen, de ene zal dat eerder doen dan de ander. Ik denk ook dat dat is wat mensen aantrekkelijk vinden aan het thrillergenre. Je gaat ook een beetje over jezelf nadenken, je gaat denken: wat zou ik doen in zo’n omstandigheid, en waar zit mijn snapping point?

Heb je weleens bij een moord aan iemand in het bijzonder gedacht die je privé kent?
Hahaha, nou ik heb weleens gedacht toen ik aan het verbouwen was en ik kreeg zo’n ambtenaar van de gemeente Amsterdam die me willens en wetens dwars ging liggen en met allerlei regeltjes om de oren ging slaan en echt bullshit waardoor ik ineens een onderzoek moest doen dat me 3000 euro kostte, waardoor m’n verbouwing ook weer een week stillag, dat wekt natuurlijk heel veel agressie op, want je bent machteloos. Je moet doen wat hij zegt en je weet gewoon dat je genaaid wordt, maar je hebt geen keus. Op dat soort momenten is het wel fijn om agressieve scenes te schrijven. Je kan heel veel kanaliseren. Je kan heel veel angst kanaliseren als schrijver, maar ook heel veel agressie.

Wat is de fijnste fictieve moord die je ooit hebt gepleegd?
Een van de scènes waar ik het meest trots op ben is in Zondaarskind. Een scene waarin een zwangere vrouw in de kelder met een pook in elkaar wordt geslagen. Dat is een emotioneel heel heftige scène en ik vind het zelf heel goed gelukt. Ik ben heel blij met die scene, hoe naar hij ook is.

Dit is een bijdrage van Janneke Siebelink voor LINDA.boeken. Janneke is Redacteur Boeken bij Bol.com. In die functie biedt ze on- en offline inspiratie dankzij interviews met schrijvers, artikelen over de mooiste boeken van het moment en het organiseren van boekenfeestjes voor lezers en auteurs – met het jaarlijkse Kinderboekenfeest bij bol.com als kers op de taart. Speciaal voor LINDA.boeken houdt ze alles buiten – en ook binnen – de gebaande boekenpaden in de gaten.