Is het niet tijd voor een écht schoolvoorbeeld?

19.11.2015 | 16:02 UUR | Malin Kox

In basisschoolboeken is de politieagent vaak een man en draait moeder meestal de was. Aan die traditionele afbeeldingen moet een einde komen, vinden Bercan Günel (52) en Damaris Beems (48).

Daarom hebben ze het meldpunt Dit Is Geen Schoolvoorbeeld opgericht.

Aanleiding
Damaris en Bercan hebben beiden al jaren een specifieke interesse in de positie van (top)vrouwen en de economische positie van vrouwen in het algemeen. Daardoor, en door basisschoolmateriaal dat ze in de afgelopen jaren onder ogen kregen, kwamen ze tot dit meldpunt. In onze bewustwording over wat mannen én vrouwen kunnen doen hebben we echt nog een inhaalslag te maken.

Stereotype
Jongens, meisjes, vrouwen en mannen worden vaak op een stereotype manier afgebeeld of beschreven in basisschoolmateriaal. Kinderen krijgen dit onder ogen als ze op school zitten, hoe vaak is dat wel niet, hoeveel uren zijn dat wel niet? zegt Damaris Beems tegen LINDAnieuws. Met het meldpunt willen we voorkomen dat bepaalde stereotype beeldvorming ingeprent raakt bij jonge kinderen. In het voortgezet onderwijs zie je de voorbeelden ook, maar wij hebben ervoor gekozen ons op een zo jong mogelijke groep te richten. Zelf zouden ze graag zien dat meisjes en jongens een gelijke rol krijgen in het lesmateriaal.

Verandering
Met het meldpunt willen we bewustwording creëren voor het feit dat op grote schaal rolbevestigende beelden worden gebruikt, aldus Damaris. Met ‘Dit Is Geen Schoolvoorbeeld’ willen we de discussie op gang brengen, onder ouders en leerkrachten, maar ook bij uitgevers. Of zij uiteindelijk wel of niet iets gaan veranderen aan het materiaal is niet aan ons. Daar gaan we niet over. Wel willen Damaris en Bercan voor de zomervakantie van 2016 een overzicht van de ingebrachte voorbeelden overhandigen aan de staatssecretaris van Onderwijs, Sander Dekker.

Discussie
Waar het meldpunt precies toe gaat leiden, is voor Damaris nog niet te zeggen. Hopelijk komt er een beweging, een discussie op gang waaruit blijkt dat we er klaar voor zijn om stereotypen in de basisschoolboeken te veranderen. Je verandert zoiets ook niet zomaar, materialen worden vaak jaren gebruikt.

Voorbeelden te over
Damaris ziet dat kinderen precies snappen waar ze het over heeft. Voor een interview met het Jeugdjournaal was ik bij een basisschool. De juf stelde me voor, vertelde waar ik mee bezig ben en direct staken die dertig kinderen hun hand op: ik heb een voorbeeld, ik heb een voorbeeld! Een meisje in een Ajax-voetbalshirt was bijvoorbeeld verbolgen over het feit dat het altijd jóngens zijn die voetballend worden afgebeeld.

Keuzevrijheid
Het meldpunt doet denken aan het Facebookbericht van Julia (10) die graag stoere onderbroeken wil bij de HEMA. Toch is er ook een groot verschil, meent Damaris. Een school is een officieel instituut, kinderen hebben geen keuze of ze daar wel of niet naar school gaan. Daarbuiten kun je nog zeggen: daar gaan we niet heen of die winkel mijden we. Hetzelfde geldt voor de kruistocht van journalist Asha ten Broeke tegen rolbevestigend speelgoed. Dat is een andere discussie, die in het verlengde ligt van de onze.