Hij vroeg hoe mijn avond was en of ik iets leuks aan het doen was ondanks het slechte weer. Ik bekeek zijn profiel: een leuke, blonde man die er iets ouder, maar gespierd en verzorgd uitzag. Zijn mooie lach en mooie tanden vielen me direct op. Misschien ben jij wel wat ik zoek, dacht ik nog.

De berichtjes gingen over en weer. Hij had ondertussen mijn nummer en we belden tot diep in de nacht. Hij was gezellig, had humor en bleek altijd in voor een goed gesprek. We besloten om af te spreken in een grand café bij mij in de buurt. Ik ging iets eerder dan afgesproken, zodat ik even de kat uit de boom kon kijken.

Daar kwam hij aan, anders dan ik had gedacht, maar toch best leuk. Hij stelde zich voor met een stevige handdruk en ging toen zitten. Een paar wijntjes en een hoop geklets later vroeg hij me of ik zin had in een wandeling. Ik knikte, hij rekende af en we stapten in zijn auto richting het strand.

Hij was blijkbaar voorbereid, want hij haalde een kleed, een fles wijn en twee glazen uit zijn achterbak en we liepen richting het strand. Toen we eindelijk zaten, wilde hij me een vraag stellen. Hij noemde me mooi en lief, en vond dat ik een prachtig figuur had en erg gezellig was. Ik voelde me gevleid. Daarna vroeg hij me of ik kinderen wilde. Ik antwoordde: ‘Jazeker, maar pas over een jaar of vijf.’ Hij knikte, lachte en zei dat ik de perfecte persoon was. Ik bloosde en voelde iets kriebelen in mijn buik.

Totdat hij me een opmerkelijk aanbod deed. Hij zei: ‘Als ik jou tweeduizend euro geef, zou je dan draagmoeder van mijn kind willen zijn?’ Ik dacht dat hij een geintje maakte of dat hij dronken was. Tenminste, dat hoopte ik. Het bleef stil, hij pakte mijn hand en ik zocht naar woorden die ik niet kon vinden. Vervolgens stond ik op en rende keihard weg. Hij rende me nog achterna, maar tevergeefs. De hele weg terug naar het grand café, waar mijn auto stond, stopte ik geen één keer.

Toen ik thuis kwam, had hij me al zes keer gebeld. Ik twijfelde geen seconde en blokkeerde hem meteen, sprong daarna onder de douche en dacht: wat is het toch soms fijn om single te zijn.

OPROEP
Ook ooit zo’n rampzalige date beleefd? Beschrijf in 400 woorden (en het liefst mét foto en je leeftijd) die ene dramatische afspraak, waardoor je dacht: that’s it, laat dat hele daten maar zitten als het zo moet. Mail je verhaal naar internet@moodformagazines.nl.