Ik sprintte altijd direct door naar De Jonge Hond, Het Meisje Waar Iedereen Verliefd Op Is, De Collega Van Wie Niemand Precies Weet Wat Hij Doet en De Verbluffend Incompetente Collega. Het is niet vilein hoe Japke-d. Bouma verschillende soorten collega’s typeert in ‘Gids voor de kantoorjungle’, verre van, het is eerder liefdevol. Ze omarmt de tekortkomingen van De Very Important Person die op borrels ‘wel een confettimachine lijkt, zoveel kaartjes deelt hij uit’. Want ‘je bewondert hem om hoe hij erin slaagt te leven met de voortdurende angst om ontmaskerd te worden’. Het is nooit alleen maar schieten, het is ook begrijpen.

Naast de verschillende kantoorbewoners beschrijft ze hun habitat. Waar jaagt De Ziekelijke Flirt op? Wat drijft De Geboren Leider? Hoe besmettelijk is De Koningin van de roddel? En passant stelt ze je gerust met de woorden dat ‘lelijkheid geen eisen geen stelt’, en er dus niks mis is met een lelijk kantoor, amuseert ze met wetenswaardigheden als dat drinken op het werk niet verboden is (in tegenstelling tot roken) en dat vier procent van de werknemers zegt het weleens te doen. Tien procent van de kantoren biedt drank zelf te koop aan.

Daar zal De Collega Die Overal Lak Aan Heeft vast goed gedijen.

Inmiddels heeft Jabke-d. flink doorgeschreven en is er voor de liefhebbers een tweede boek: Survivalgids voor de kantoorjungle, waarin ze op eigenzinnige en meesterlijke wijze te hulp schiet met de beste tips en trucs voor iedere kantoortijger om te overleven in de kantoorrimboe.