1. Lois Cohen en Indiana Roma Voss

Fotograaf Lois en stylist Indiana vragen zich af waarom het vrouwelijk ideaal altijd onderdanig, slank en wit is. Met hun serie Metamorphosis laten ze andere voorbeelden van een ideaal zien. Iconen uit de popcultuur, geschiedenis en religie staan centraal in hun werk. De hoofdpersonen verschillen van huidskleur, lichaamsbouw en gender. In het kunstwerk hieronder zien we het beroemde schilderij genaamd La Grande Odalisque in een modern jasje. De vrouw ziet er uit als een zakenvrouw en alles behalve onderdanig.

2. Maria Roosen

Al sinds de jaren ’90 maakt Maria talloze borsten in verschillende vormen, kleuren en constellaties. Het mannelijk geslachtsdeel komt ook zo nu en dan voorbij. Ze maakt haar werk van kwetsbare materialen, zoals glas en textiel. In haar werk zien we vaak thema’s terug als leven, dood en vruchtbaarheid. Op de constellatie hieronder wordt de borst als bron van leven neergezet, maar tegelijkertijd refereert ze ook naar het traditionele liggende naakt in de schilderkunst. In haar andere werken zien we vaak een dosis humor, zoals het mannelijke geslachtsdeel dat als een lullig bosje bloemen in een vaas is gezet. Ze steekt hiermee de draak met de mannelijke machohouding.

3. Deborah de Robertis

Deborah legt de nadruk op wat altijd weggestopt zit in de kunstgeschiedenis: de vagina. In haar werk viert ze juist de openheid en zichtbaarheid ervan. In de foto hieronder zien we een schilderij waarop L’Origine du Monde te zien is. Hypocriet genoeg is de vagina op dat werk afgebeeld zonder opening. Preuts dus en niet de werkelijkheid van een vrouwelijk geslachtsdeel. Deborah is voor het werk gaan liggen en trok haar schaamlippen opzij zodat de opening wél goed te zien was. Binnen een paar minuten kwam de beveiliging en was de performance over. De foto die toen geschoten is, is het resultaat.

Lees ook
Dit fotoproject laat zien hoe families omgaan met een misdadig familielid