Afsluiter van de vakantie
“In augustus 2015 ging ik samen met mijn toenmalige Deense vriendin voor tien dagen op vakantie naar Bodrum, Turkije. Omdat het ’t einde van onze vakantie was, besloten nog we nog een laatste keer de zee in te gaan. Daarna zouden we uit eten gaan om de vakantie af te sluiten. Die laatste duik in de zee pakte helaas anders uit dan gedacht.”

Te grazen genomen
“Na wat in zee gedobberd te hebben op een zwemband, ging ik staan om het water uit te lopen. Op dat moment stootte ik met mijn knie tegen een Portugees oorlogschip. Ik voelde dat het gif mijn lijf werd ingespoten. In een reflex rende ik naar de douches om de vele harpoentjes van mijn beide benen af te schrapen. Die begonnen ondertussen op te zwellen en te verkleuren. Ik had geen benul van wat me te grazen had genomen.”

Helse pijn
“Ik strompelde naar een restaurant, waar medewerkers onmiddellijk azijn over mijn benen goten. Na een uur kermen van de pijn, ben ik teruggegaan naar mijn appartement. Mijn vriendin kon me ook niet echt helpen. Door het gif kreeg ik koorts, last van hartkloppingen en begon alles te draaien. Ik kon niet meer op mijn rug of zij liggen, maar ook niet opstaan. Na paar uur ijlen, besloot ik om naar de plaatselijke supermarkt te gaan voor hulp. Ik moest direct geholpen worden en ze belden een ambulance voor mij, omdat ik doof ben. Maar voor ik het wist, was deze zonder verdere uitleg ook alweer vertrokken.”

Radeloos
“De volgende ochtend vloog ik in mijn eentje van Bodrum naar Istanbul, om daar het vliegtuig naar Amsterdam te pakken. Omdat ik niet kon steunen op mijn linkerbeen, besloot ik langs de Eerste Hulp te gaan op het vliegveld. De artsen spraken geen woord Engels en weigerden naar mijn verwondingen te kijken. Verbijsterd en radeloos stapte ik in het vliegtuig naar Istanbul. Bij aankomst daar haalde een vriend mij op, ik zou bij hem overnachten. Eenmaal bij hem thuis aangekomen, schrok hij zo erg van de situatie, dat hij direct een afspraak met een arts regelde.”

‘Go home’
“Bij de Eerste Hulp, kreeg ik een aanval en viel flauw van de pijn. Na uren wachten werd ik pas geholpen. Het enige wat ze zeiden was: ‘Ga zo snel mogelijk naar huis.’ Het was inmiddels vier uur ’s nachts, en ik besloot contact op te nemen met mijn ouders. Half bij bewustzijn, heb ik de eerstvolgende, directe vlucht naar Nederland gepakt. De tranen stroomden over mijn wangen toen ik aankwam in Amsterdam.”

Veel geluk gehad
“Met mijn ouders ben ik daarna naar de dokter geracet, die eindelijk opheldering bracht. De dagen erna werd ik iedere dag gecontroleerd op necrose en na twee maanden kon ik eindelijk weer een broek aantrekken. Ik heb heel veel geluk gehad en ben er vanaf gekomen met littekens. Als ik een paar uur langer was gebleven, had ik het waarschijnlijk niet overleefd.”

Sam in Turkije, vóór de kwallenbeet.

Lees ook
Florence (17) werd bij aankomst in Valencia achtervolgd tot ín haar appartement

Oproep
Heb jij ook ooit iets vervelends tijdens je vakantie beleefd en wil jij jouw verhaal met ons delen? Beschrijf dan in vierhonderd woorden (het liefst met naam, leeftijd, telefoonnummer en foto’s) jouw vakantieleed. Mail je verhaal naar rubrieken@lindanieuws.nl.