1. José: “Ik ben gek op leuke wenskaarten en ging nieuwe halen bij de drogisterij. Bepakt met 56 kaarten liep ik naar de kassa. Bij het afrekenen van alle kaarten liep halverwege het afrekenproces de kassa vast. Niet gek met zoveel kaarten. Er werd gebeld met het hoofdkantoor. Ik mocht bij een andere kassa afrekenen, maar helaas liep die ook halverwege het scannen vast. Inmiddels stonden er al aardig wat mensen in de rij achter mij. Ik voelde mij opgelaten, vooral toen vanuit het hoofdkantoor werd besloten de winkel te sluiten. Het personeel bleef supervriendelijk, maar ik was blij dat dit een uur gebeurde voordat het echt sluitingstijd was.”

2. Romy: “Ik werk in een parfumerie. Als we iets niet meer op voorraad hebben, bestellen we het voor de klant. Een meneer wilde een geur bij ons bestellen die we niet meer hadden. Voor die bestelling had ik zijn e-mailadress nodig. Hij zegt luid en duidelijk: HB_de_kont@yahoo.nl. Ik durfde niet nogmaals te vragen wat het e-mailadres was omdat ik ervan uitging dat meneer zich al een beetje schaamde voor zijn achternaam. Dus ik typte het opgegeven mailadres is. Meneer zegt meteen daarop: ‘Nee mevrouw, het is met de p van Pieter’. Ik denk nog bij mezelf ‘Oh jee, toch fout’ en pas het mailadres aan naar HB_de_konp@yahoo.nl. Je begrijpt al dat het ‘de Pont’ moest zijn. Meneer kon er niet om lachen en ik kon wel door de grond zakken.”

3. Julia: “Ik werk in een psychatrische instelling voor verslaafden. Vorige week was er een ‘beautydag’ voor de patiënten waarbij ik meehielp. Ik stond samen met een vrijwilliger bij de kledingafdeling. Ze vroeg me of ik ook opgenomen was in de instelling. ‘Ik ben een beetje verkouden maar zie ik er zo slecht uit?’, vroeg ik. Waarop zij mij vertelde een week geleden ontslagen te zijn na twee jaar opname voor alcoholverslaving. Mijn collega plaste in haar broek van het lachen maar ik kon wel door de grond zakken.”

4. Pien: “Ik stond in de rij bij de HEMA en was erg verkouden. Ik grabbbelde in mijn jaszak om een zakdoek te pakken. Toen ik mijn neus wilde snuiten, zag ik dat ik met een maandverband in mijn handen stond. Ik begon keihard te lachen. Dat had ik beter niet kunnen doen want iedereen draaide zich om, om te kijken wat er was.  Stond ik daar voor joker met maandverband in m’n hand.”

5. Dayna: “Ik ging met vriendinnen naar de sauna en we wilden mee doen met de opgieting. Terwijl we plaatsnamen in de ruimte begon een man achter mij diep te kreunen van ontspanning. Ik keek mijn vriendin geïrriteerd aan; het was toch asociaal om zoveel geluid te maken? Vervolgens voelde ik een enorme hoestbui opkomen. Ik bleef maar hoesten, en terwijl ik het probeerde te bedwingen werd het steeds erger. Álle mensen bij die opgieting staarden me boos aan, ik ben snel gevlucht en heb me verstopt in een bubbelbad.”

6. Alyssa: “Ik organiseerde een groot feest en had mensen ingehuurd om te helpen met beveiliging en garderobe. Één van de jongens die kwam helpen vond ik best leuk. Naarmate de avond vorderde en we een tijdje samen bij de garderobe hadden gestaan, ontstond er spanning tussen ons. Voor ik het wist stonden we midden op de dansvloer te zoenen; heel publiekelijk. Dit is wel anderhalf uur zo doorgegaan. Ik was alleen één detail vergeten: mijn kleine zusje zat ook in de organisatie. De volgende dag vertelde ze tijdens het ontbijt alles aan m’n ouders: zo ongemakkelijk.”

7. Sander: “Ik ging net samenwonen met mijn vriendin en we waren in een woonwinkel een bank aan het uitzoeken. Het was geen heel dure woonwinkel, ons budget was niet zo groot destijds. Op elke bank ploften we neer om uit te proberen of -ie lekker zat. Terwijl ik een beetje lollig languit op een bank wilde springen, zakte ik er zo doorheen. Héle bank in elkaar gezakt en kapot. Ik ben heel sneaky de winkel uit gerend. Wisten we ook gelijk dat dit écht goedkope troep was.”

8. Leonie: “Op een personeelsfeestje moesten we ons omkleden en mochten we allerlei gekke kleurrijke verkleedkleding aan. Terwijl we ons aan het omkleden waren, riep ik naar een collega: ‘Zo jij hebt je snel omgekleden in dat gekke pak’. Wat bleek: het was haar eigen kleding. Ik voelde me de hele dag enorm opgelaten.”

Ook ooit zo voor paal gestaan dat je het liefst wilde verdwijnen? Deel je gênante ervaring met ons hieronder of stuur een mail naar rubrieken@lindanieuws.nl en wie weet staat je bericht er volgende week tussen.