Hoe ben jij in de film gekomen?
“Ik was destijds tien jaar en zou eigenlijk in de musical Annie gaan spelen. Ik was al door alle auditierondes heen, dat was echt een proces van maanden. Op een gegeven moment zei iemand tegen mij dat er een advertentie in de krant stond. ‘Dat ben jij gewoon’, zei diegene. Ok, dan gaan we gewoon auditie doen, dacht ik toen. Ik werd meteen aangenomen. Dat was wel even een dingetje, want ik zou in de musical gaan spelen. Uiteindelijk zijn de producent en regisseur van de film gaan praten met Henk van der Meijden (producent van Annie). Na lang praten werd besloten dat ik in de film mocht spelen en ik onder het contract bij Annie uit kon. Abeltje werd vervolgens een enorm succes.”

Hoe was het om in Abeltje te spelen?
Heel bijzonder. Dat je zoiets op die leeftijd mag meemaken is heel speciaal. We hadden opnames in Spanje, Luxemburg en in de studio in Nederland. Maar hoe geweldig het ook was, af en toe vond ik het lastig. Mijn ouders konden niet bij alle opnames aanwezig zijn in het buitenland. Eerst kwam mijn moeder een week, dan een paar dagen niemand en dan mijn vader. Ook kan ik me herinneren dat we warme kleding aanmoesten voor de film, terwijl het buiten heel warm was. Dat snapte ik indertijd niet echt. Ook word ik heel snel bruin en dat was niet handig voor de film, daarom stond ik de hele tijd onder een parasol. Maar het maken van een film is tof. Wij (Rick en ik) waren de enige twee kinderen en werden door iedereen betrokken bij het proces. De crew probeerde het leuk te maken voor ons. Omdat we op de set ook vaak moesten wachten, kregen we veel mee van het proces achter de camera. Dat was super interessant.”

Werd je indertijd veel herkend?
“Ja, soms zelfs té veel. Ik kan me herinneren dat we naar een park in België gingen. Bleek dat daar de film Abeltje net in de bioscoop draaide. Toen we in dat park kwamen, werd ik door iedereen achtervolgd, zelfs tot aan de glijbaan. Dat vond ik echt verschrikkelijk. Daarom zijn we uiteindelijk ook eerder naar huis gegaan. Ik zou best nog willen acteren, maar dat bekend zijn en herkend worden vind ik echt vreselijk. Dat is ook de reden dat ik na Abeltje niet meer wilde acteren. Ik kreeg na de film rollen aangeboden in verschillende series, maar dat heb ik niet gedaan.”

Wat doe je nu?
Uiteindelijk ben ik na mijn middelbare school de Kleinkunstacademie gaan doen, waar ik tijdens de auditieprocedure heel ver gekomen ben. Maar ik kwam erachter dat het niet mijn ding is. Daarna heb ik vervolgens Rechten, een studie tot tolk en International Business gestudeerd, maar ook dat paste niet bij mij. Vervolgens wilde ik iets totaal anders. De makelaardij trok mij altijd heel erg. Daarom ben ik gestart met de opleiding KRMT (Praktijkgerichte Kandidaat-Makelaar Wonen). Ik moet nu alleen nog mijn vaktest halen en dan ben ik makelaar. Het acteren lonkt niet echt meer. Ook omdat we er nog steeds mee bezig zijn vanwege mijn oudste zoon. Hij heeft in verschillende musicals gespeeld: Billy Elliot, Belle en het Beest en Ciske de Rat. Dus op die manier laat ik het nog niet helemaal los. Maar zelf heb ik die behoefte niet meer. Tenzij het naar me toekomt, maar het is geen ambitie.”

Dit is ‘Laura’ nu: