Al deze mensen hebben echt enorme, dikke, héle vette pech. Sneu voor hen. Erg grappig voor ons…
Je hebt van die dagen… Dat het gewoon allemaal nét niet lekker loopt. Je laat je sleutels binnen liggen terwijl je de deur net achter je dichttrekt. Of je nieuwe telefoon klettert met een klap op de marmeren vloer. Of je treft een zee van rode stoplichten op het moment dat je haast hebt.
Bedenk: het kan altijd erger. Altijd.
Had ze maar even naar de grond gekeken voor ze neerplofte…
Wat er hier ook aan de hand is, je stelt je je trouwdag toch nét even anders voor:
Da’s balen:
Hopelijk is de kist leeg?
En dan moet je nog aan het echte schilderwerk beginnen:
Dit vindt je baas niet leuk:
Huh? Wat was-ie in godsnaam aan het doen?
Even Apeldoorn bellen, enzo.
Und… jetzt?
Zo’n moment dat je liever een taxi neemt:
Je schrikt je kapot:
Zie maar eens naar beneden te komen:
Slecht begin van de ochtend:
Ren…. ren… rén!!!
Hopen dat de bus snel stopt:
De nachtmerrie van elke achtbaanpassagier:
