Trillende grond
Twee jaar geleden ging ik samen met mijn toenmalige vriend drie weken op vakantie naar Cambodja. Na een tijdje te hebben rondgetrokken, vonden we het tijd worden voor een rustig, tropisch eilandje aan de zuidkust: Koh Rong. Op de dag van het drama lag ik ’s ochtends heerlijk te relaxen in de zee en was er niemand op het strand te bekennen. Toen ik daarna langzaam de branding uitliep, voelde ik ineens de grond trillen. Op dat zelfde moment keek ik naar links en kreeg ik de schrik van mijn leven: een enorme waterbuffel kwam op mij afstormen. Hij keek me recht in mijn ogen aan, die bloeddorstige blik in zijn ogen zal ik nooit vergeten.

De lucht in
Vanaf dat moment ging alles heel snel. De waterbuffel kwam zó hard aangestormd dat ik geen tijd had om iets te doen, behalve een stap achteruit zetten. Hij greep me met zijn horens en gooide me de lucht in. Met een smak kwam ik op m’n rechterzij op de grond terecht. Ik wilde opstaan, maar omdat ik zijn hoeven nog zag, nam ik aan dat hij me zou vertrappen. Het enige wat ik kon denken was: ik ga dood.

De waterbuffel een dag voor de aanval.

Opengereten wang
Puur instinctief heb ik me voor dood gehouden: ik ben gestopt met ademen en ben roerloos blijven liggen. Na wat een eeuwigheid leek te duren – in werkelijkheid hooguit enkele seconden- liep de waterbuffel weg. Toen ik opstond, zag ik mijn ex verschrikt kijken. Ik wilde roepen dat we naar een ziekenhuis moesten, maar dat lukte niet: mijn gezicht flubberde en er vlogen allemaal stukken wang uit. Wat ik toen nog niet doorhad, was dat de waterbuffel zijn hoorn in mijn linkerwang had geboord. Mijn wang was vanaf mijn mondhoek tot onder mijn oogkas compleet opengereten.

Middle of nowhere
En dan zit je op een tropisch eilandje in the middle of nowhere, zonder dokter. Toevallig was er een Nederlandse vrouw die in het restaurantje verderop werkte, die me naar een boot heeft gebracht en heeft gezorgd dat ik naar een ziekenhuis op het vaste land werd vervoerd. Na een paar uur kwamen we aan op het vasteland en was er geen tijd meer om naar de hoofdstad, naar een goed ziekenhuis, te gaan. Uiteindelijk werd ik in een lokale kliniek behandeld.

Verlamd gezicht
Mijn gezicht was verlamd: mijn spieren en zenuwen waren doorgesneden en mijn oogkas was gebroken. Ik heb negen dagen in het ziekenhuis gelegen, omdat ik daarnaast ook nog eens een exotische bacterie heb opgelopen. Ik mocht zes weken niet praten, wat ook niet mogelijk was. De Cambodjaanse chirurg gaf aan dat de enkele waterbuffels op Koh Rong inteelt zijn omdat het zo afgelegen was. Ze zijn daarom enorm agressief en vallen soms iemand uit het niets aan. Ik heb enorm geluk had dat ik heb overleefd.

Annemiek (32) een paar dagen na de operatie.

Verkeerde moment
Achteraf hoorde ik dat de waterbuffel vastgebonden was aan een aanlegsteiger, zo’n 75 meter van het punt waar ik de zee uitkwam. Blijkbaar was hij op hol geslagen, waarna hij zich vervolgens had losgerukt en mij in het vizier kreeg op het moment dat ik de zee uitkwam lopen. Ik was op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats. Ik weet niet of de waterbuffel die mij heeft aangevallen nog leeft of afgemaakt is.

Herstellen
In Nederland begon het herstellen pas echt. Naast het enorme litteken op mijn gezicht, was het onwaarschijnlijk dat mijn gezichtsfunctie volledig zou herstellen. Door veel rust te nemen, één jaar mimetherapie te volgen om mijn spieren en spraak te trainen, en anderhalf jaar later nog een operatie te ondergaan, ben ik verrassend genoeg bijna compleet hersteld. En hoewel ik het litteken eerst afzichtelijk vond, zou ik mezelf nu niet meer voor kunnen stellen zonder. Het hoort bij mij. Het feit dat ik niets had kunnen doen om het drama te voorkomen, hielp mij het te verwerken. Het voelt alsof ik een tweede kans heb gekregen en ik kan niet anders zeggen dat ik daar ontzettend dankbaar voor ben.

Ik wil niemand afschrikken om naar Koh Rong te gaan, het is namelijk een prachtig eiland. Pas alleen wel op voor waterbuffels.

Annemiek (32) nu.

Lees ook
Nanja (32) werd op vakantie bestolen en niemand wilde haar helpen

Oproep
Heb jij ook ooit iets vervelends tijdens je vakantie beleefd en wil jij jouw verhaal met ons delen? Beschrijf dan in vierhonderd woorden (het liefst met naam, leeftijd, telefoonnummer en foto’s) jouw vakantieleed. Mail je verhaal naar rubrieken@lindanieuws.nl.