De exotische Nederlandse
Wanneer je een vrouw met boerka in een Drents dorpje zet waar ze nog nooit zulke kledij hebben gezien, of wanneer je dat doet met een donker persoon, dan zal menig dorpsbewoner gek opkijken. Simpelweg omdat ze het nog nooit eerder gezien hebben. Het zelfde gebeurt wanneer je een Nederlandse blondine in een islamitisch dorp plaatst. Dan krijg je gekke gezichten want tja, blondjes spelen alleen in pornofilms en alle buitenlanders hebben geld. 

Vreemde eenden 
Het is natuurlijk mijn eigen keuze geweest om hier naar toe te komen, en het was een leuke reden ook; de liefde. Maar zo’n reden heeft niet iedereen die zich gediscrimineerd voelt in Nederland. Feit blijft dat we ons af en toe een vreemde eend in de bijt voelen. En dat begrijp ik, want dat exotische en onbekende trekt ook mij aan, en maakt me nieuwsgierig. En tegenwoordig kijk ook ik zelf gek op wanneer ik iemand zonder hoofddoek tegen kom.

Goed bedoeld maar uiterst vervelend
Maar het wordt vervelend, wanneer je in je dagelijkse leven constant geconfronteerd wordt met die vooroordelen. De goed bedoelde vraag waarom ik geen moslim ben ergert me. Ben ik dan niet goed genoeg op de manier waarop ik ben? Het vooroordeel dat ik veel geld zou hebben, ergert me ook. Evenals de hordes kids die me bestoken met vragen of aan mijn deur bellen, en de mannen die zich niet fatsoenlijk kunnen gedragen. (Dat is trouwens ook een kwestie van beleving, waarschijnlijk vinden ze hetzelfde van mij zonder hoofddoek.) Ik word bij familie vergaderingen of andere bijeenkomsten buitengesloten simpelweg omdat ik niet zou weten wat een local zou voelen of doen. Omdat ik van het vrouwelijke geslacht ben of simpelweg vanwege mijn buitenlandse afkomst.

Goed bedoeld maar als vervelend ervaren
Het zijn dus kleine dingetjes van verschillende personen die het absoluut niet kwaad bedoelen, die knagen. Zelfs zo erg dat ik af en toe flink tekeer ga tegen hubby, die er ook allemaal niets aan kan doen. Confrontaties met vooroordelen van een ander die me verschrikkelijk pissig maken. Ik vind het moeilijk om hier de stempel van racisme aan te plakken, dat is een zware beschuldiging. Maar wanneer Zwarte Piet zo’n zelfde gevoel geeft aan mensen, dan begrijp ik dat.

Ook al word het niet vervelend bedoeld, zo wordt het misschien wel ervaren.