‘Geen kinderen krijgen’
Jeanette is geboren met het Complete Androgen Insensitivity Syndrome (CAIS). Dit houdt in dat je (niet-ingedaalde) teelballen hebt, en je lichaam mannelijke hormonen omzet in vrouwelijke. “Toen ik twaalf was, werd mij verteld dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen”, zegt ze. “Ik was van slag, want ik wist niet wat er mis was met me. Maar toen ik veertien was begon ik het te begrijpen: ik werd ook niet ongesteld.”

Litteken van twintig centimeter
Op haar zestiende werd ze geopereerd, maar waarom wist ze niet: “De reden werd verzwegen. Mijn moeder en de doktoren zeiden alleen maar dat ik een grote operatie nodig had.” Na de ingreep werd ze wakker met een litteken van twintig centimeter over haar buik: “En toen dacht ik nog: ‘Wat doe ik hier in hemelsnaam?'” Artsen hadden haar niet-ingedaalde teelballen weggehaald, maar dit wist ze op dat moment nog niet. Op haar 28e trouwde Jeanette; sex met haar man was zo pijnlijk dat ze daarna niet meer kon lopen. Twee jaar later ging ze bij haar partner weg en durfde nooit meer met iemand naar bed te gaan.

‘Ik heb ontzettend gehuild’
Al die jaren wist ze niet waar dat litteken op haar buik goed voor was, tot ze op haar vijftigste tijdens een poliklinische afspraak haar medisch dossier op tafel zag liggen. ‘Testiculaire feminisatie’, stond erop. Toen ze haar huisarts daarmee confronteerde, mocht ze het hele dossier doorlezen. En wat bleek? Ze had gewoon een volgroeide baarmoeder. Jeanette: “Ik heb ontzettend gehuild.”

‘Transparant’
Ieuan Hughes, professor aan de Universiteit van Cambridge en deskundige in hormoonstoornissen, zegt dat het verzwijgen van interseksualiteit in die tijd ‘normaal’ was: “De ouders werd geadviseerd om niet de waarheid aan hun kind te vertellen. Dit zou het kind te veel schade aanrichten.” Maar nu hoeven we daar niet bang meer voor te zijn, verzekert Hughes: “Artsen zijn te allen tijde transparant tegen hun patiënten.”